Hayattan bezmiş bir köle gibi
Yaşıyorum niye?
Güneşim batık doğmuyor ağlıyorum gündüz gece
İçimdeki şu yangını sormaz hiç kimse
Bir de bana sorun dostlar, çekilmez çile

Niye bana gelmiyorsun?
Hiç mi beni sevmiyorsun?
Zor mu gelir bütün bunlar
Niye susup söylemiyorsun?

Meyler çare bulamadı
Dostlarım arayıp sormadı
Ağladım sabaha kadar
Gözyaşımı silen olmadı

Sessizliğini dinlemek bile çok güzeldi
Sensiz yaşamak hayatın en çekilmez derdi oldu
Derin bir yalnızlık bu yaşadığım şimdilerde
Bir başımayım koskoca evrende
Biri olsun istiyorum; hem dost hem sevgili
Hem de deva dertlerime...